شنبه ۰۴ مهر ۱۴۰۵
پیدا کردن شلواری که دقیقاً قالب تن باشد، در فاق کشیدگی نداشته باشد و در قسمت کمر گشاد نایستد، یکی از بزرگترین دغدغههای همیشگی در خرید لباس است. شلوارهای بازاری معمولاً بر اساس یک اندام کارخانهای و خطکشیشده دوخته میشوند و به همین دلیل روی اندامهای مختلف به خوبی نمینشینند. دوختن شلواری که مانند یک پوست دوم با انحناهای بدن شما هماهنگ باشد، اوج مهارت یک خیاط حرفهای را نشان میدهد.
اگر به تازگی وارد دنیای خیاطی شدهاید، کشیدن الگوی پایه شلوار ممکن است به دلیل خطوط و محاسبات فاق، کمی ترسناک به نظر برسد. اما اصلاً جای نگرانی نیست! در این مقاله از برند منحنی بزرگترین فروشگاه لوازم خیاطی در ایران قصد داریم به سادهترین شکل ممکن به شما آموزش دهیم که چگونه الگوی شلوار رسم کنیم. این الگوی پایه (اولیه) راسته، فونداسیون تمام شلوارهای دیگری است که در آینده میدوزید؛ از شلوارهای بگ و وایدلگ گرفته تا ماماستایل و شلوارهای اداری.
اندازههای ضروری برای رسم الگوی شلوار
قبل از دست به قلم شدن، باید اعداد دقیقی از پایینتنه داشته باشید. اگر مقاله نحوه اندازهگیری دقیق بدن را مطالعه کرده باشید، میدانید که دقت در این مرحله چقدر حیاتی است. برای آموزش رسم الگوی شلوار زنانه به این ۶ اندازه نیاز دارید:
-
دور کمر: دقیقاً از روی نوار کرسلهای که دور باریکترین قسمت کمر بستهاید.
-
دور باسن: برجستهترین قسمت باسن.
-
بلندی باسن: فاصله از خط کمر تا برجستهترین نقطه باسن (معمولاً بین ۱۸ تا ۲۲ سانتیمتر).
-
بلندی فاق: این اندازه بسیار مهم است! فرد باید روی یک صندلی کاملاً صاف و سفت بنشیند؛ سپس با متر، فاصله نوار دور کمر تا روی سطح نشیمنگاه صندلی را در پهلو اندازه بگیرید.
-
قد زانو: فاصله از خط کمر تا استخوان کشکک زانو.
-
قد شلوار: فاصله از خط کمر تا قوزک پا یا نقطه دلخواه دمپا.
ابزارهای مورد نیاز برای الگوسازی پایینتنه
برای رسم یک الگوی بینقص، علاوه بر کاغذ الگو و مداد، به چند ابزار هندسی نیاز دارید. گونیای خیاطی برای رسم خطوط عمود و کادر اولیه کاملاً ضروری است. اما قهرمانان اصلی در رسم شلوار، خطکشهای منحنی هستند.
انحنای فاق شلوار و فرم هلالیِ پهلوی باسن، هرگز نباید با خطکش صاف رسم شوند. برای این قسمتها حتماً از پیستوله و خطکشهای فرمدار پهلو استفاده کنید. برای یادگیری قلقهای این ابزار، نگاهی به راهنمای استفاده از خط کش منحنی برای شلوار بیندازید.
آموزش گامبهگام رسم الگوی جلوی شلوار
برای کشیدن الگوی پایه شلوار، همیشه ابتدا الگوی جلو (پیش) را رسم میکنیم و سپس الگوی پشت را از روی آن به دست میآوریم.
گام ۱: کادر اصلی و خطوط افقی
در سمت راست کاغذ الگو، یک خط عمودی بلند بکشید (این خط، خطِ پهلوی شلوار است). حالا از نقطه بالای این خط، به کمک گونیا یک خط افقی به سمت چپ بکشید که خط کمر شماست.
از خط کمر به اندازه بلندی باسن پایین بیایید و خط باسن را افقی رسم کنید. سپس به اندازه بلندی فاق پایین بیایید و خط فاق را بکشید. در نهایت، قد زانو و قد شلوار را نیز پیدا کرده و خطوط افقی زانو و دمپا را رسم کنید. کادر اولیه شما آماده است.
گام ۲: خط اتو (راستای شلوار)
این خط، قلب تپنده شلوار شماست! روی خط فاق، عرض کادر (از پهلو تا فاق) را نصف کنید. این نقطه وسط را پیدا کرده و یک خط عمودیِ کاملاً صاف از کمر تا دمپا رسم کنید. این خط، خط اتو نام دارد و باعث میشود شلوار در پای شما نچرخد و کاملاً خوشفرم بایستد.
گام ۳: هلال فاق جلو
برای رسم فاق، روی خط فاق از عرض کادر مقداری به سمت بیرون (چپ) خارج شوید (فرمول فاق شلوار در متدهای مختلف متفاوت است، اما معمولاً یکبیستم دور باسن در نظر گرفته میشود). سپس با استفاده از پیستوله، این نقطه خروجی را به صورت یک هلال نرم به خط باسن وصل کنید.
گام ۴: رسم درز داخل پا و پهلو
حالا باید شلوار را فرم دهید. از خط اتو روی خط زانو و دمپا، مقادیر مساوی به سمت چپ و راست خارج شوید (بر اساس گشادی دلخواه). سپس انتهای فاق را با یک خطکش منحنیِ ملایم به زانو و دمپا وصل کنید (این درز داخل پاست). همین کار را برای سمت پهلو نیز انجام دهید و هلال پهلو را از کمر به باسن و زانو رسم کنید.
آموزش گامبهگام رسم الگوی پشت شلوار
الگوی پشت شلوار همیشه بزرگتر، بلندتر و گودتر از الگوی جلو است تا فضای کافی برای حجم باسن و حرکت کردن پاها وجود داشته باشد. شما میتوانید این الگو را با رنگی متفاوت روی همان الگوی جلو رسم کنید.
گام ۱: توسعه خطوط جلو
از خط فاق جلو، خط زانو و خط دمپا مقداری به سمت بیرون (چپ و راست) خارج شوید. در الگوی پشت، درز داخل پا و پهلوها معمولاً بین ۱.۵ تا ۲ سانتیمتر بزرگتر از الگو جلو رسم میشوند.
گام ۲: شیب کمر پشت
شاید متوجه شده باشید که اگر شلوار از پشت کوتاه باشد، هنگام نشستن شلوار به سمت پایین کشیده میشود. برای جلوگیری از این مشکل، در قسمت فاق پشت، خط کمر باید به سمت بالا شیب پیدا کند. معمولاً روی خط کمر پشت، حدود ۳ تا ۴ سانتیمتر به سمت داخل و بالا حرکت میکنیم و خط کمر جدید را زاویهدار میکشیم.
گام ۳: هلال فاق پشت
هلال فاق پشت بسیار عمیقتر و کشیدهتر از فاق جلو است. خروجی فاق پشت معمولاً دو برابر فاق جلو محاسبه میشود. این نقطه را با یک هلالِ گودتر به خط باسن پشت وصل کنید تا الگوی شما تکمیل شود.
۳ اشتباه رایج در رسم الگوی شلوار
هنگام کشیدن الگوی شلوار، هنرجویان معمولاً دچار این سه خطای دردسرساز میشوند:
-
کج شدن خط اتو: اگر خط اتو دقیقاً در وسط کادر و کاملاً موازی با خط پهلو نباشد، درزهای شلوار هنگام راه رفتن به سمت روی پا میچرخند!
-
گود کردن بیش از حد فاق: هلال فاق نباید خیلی تیز یا خیلی تخت باشد. رسم اشتباه این هلال باعث ایجاد چین و چروکهای افقی و ناخوشایند در قسمت جلوی شلوار میشود.
-
فراموش کردن پنسهای کمر: درست مانند مبحث الگوی پایه یا اولیه بالاتنه، اگر فردی دارای گودی کمر باشد، باید حتماً روی خط کمرِ شلوار پنسهای مناسب رسم شود تا کمرِ شلوار از پشت فاصله نگیرد.
از الگوی پایه تا دوخت شلوارهای ژورنالی
کشیدن الگوی اولیه شلوار، نیازمند دقت و استفاده از ابزارهای هندسی است. اکنون شما یک الگوی پایه شلوار راسته در دست دارید که مانند یک بوم خالی، آماده تبدیل شدن به دهها مدل شیک و ژورنالی است. با دادن اوزمان (گشادی) یا ایجاد برش روی این الگو، میتوانید هر مدلی را که در ذهن دارید خلق کنید.
اگر از دستوپنجه نرم کردن با فرمولها لذت بردهاید و میخواهید یادگیری خود را به سطح مزونداران حرفهای ارتقا دهید، مسیر پیش روی شما کاملاً روشن است. برای یادگیری تخصصی نحوه مدلسازی انواع شلوارهای زنانه، رفع ایرادات اندامی رایج (مانند شکم برجسته یا زانو انداختن شلوار) و تسلط بر متدهای دقیقتر، پیشنهاد میکنیم همین حالا در دوره جامع آموزش الگوسازی شرکت کنید و مهارت خود را در فضایی کاملاً حرفهای و عملی محک بزنید.
سوالات متداول
آیا این الگو برای شلوارهای گشاد و راسته یکی است؟
بله، این یک الگوی پایه (مادر) است و هیچ مدل خاصی در ذات آن وجود ندارد. وقتی این الگوی پایه را متناسب با سایز خود رسم کردید، برای دوخت شلوارهای گشاد (مثل وایدلگ) کافی است از روی خط زانو و دمپا به طرفین الگو اوزمان (گشادی) اضافه کنید. تمام مدلهای شلوار از تغییر دادن همین فونداسیون اولیه به دست میآیند.
چرا فاق شلوارم همیشه موقع نشستن میکشد و اذیت میکند؟
این مشکل دو دلیل عمده در الگوسازی دارد: اول اینکه احتمالاً هنگام اندازهگیری، بلندی فاق (فاصله کمر تا نشیمنگاه روی صندلی) را کوتاه در نظر گرفتهاید. دوم اینکه هلال فاق پشت را به اندازه کافی گود و کشیده رسم نکردهاید یا شیب کمر پشت را به اندازه کافی بالا نبردهاید تا فضای لازم برای نشستن ایجاد شود.